-
1 Aeaeus
Aeaeus, a, um, adj., = Aiaios.I.Belonging to Æa, in Colchis, Colchian:B.Circe, since Circe is said to have been earlier in Colchis,
Verg. A. 3, 386; Ov. M. 4, 205.— Hence,Transf., belonging to Circe:II.artes,
magic arts, such as Circe practised, Ov. Am. 2, 15, 10:carmina,
magic words, charms, spells, id. ib. 1, 8, 5.—Aeaea puella, Calypso, because she had her residence in Aeaea, Prop. 4, 11, 31. -
2 carmen
carmen inis, n [1 CAS-], a song, poem, verse, oracular response, prophecy, form of incantation, tune, air, lay, strain, note, sound (vocal or instrumental): canentes carmina, L.: Carmine vocali clarus, O.: lyrae, Pr.: per me concordant carmina nervis, O.: ferale, V.: cygnorum, O.: citharā carmina divides, H.: barbaricum, O. — Esp., a composition in verse, poem, poetry, verse, song: cantūs et carmina, melodies and words: Maeonii carminis alite, H.: tragicum, H.: carmina Livi, H.: Lydis remixto carmine tibiis, H.: famosum, abusive, H.: canere, to compose: pueris canto, H.: condere, H.: contexere: fingere, H.: docere, H.: ad umbilicum adducere, H. — Lyric poetry: Carmine tu gaudes, hic delectatur iambis, H.: Carmina compono, hic elegos, H. — A poetic inscription: carminibus templorum aditūs exornare: tumulo superaddite carmen, V.—A passage from a poem, poetical extract: audiens tam grande carmen: Euripideum illud.—An oracular response, prophecy, prediction: Cumaeum, V.: in libris Sibyllinis, L.—A charm, incantation: Carminibus Circe socios mutavit Ulixi, V.: veneficae Scientioris, H.: Auxiliare, O.—A form of speech, ceremonial phrase, formula (in religious or legal observances): quae (verba) longo effata carmine, L.: diro quodam carmine iurare, L.: cruciatūs carmina: lex horrendi carminis erat, of a dreadful form, L.: Appii Caeci carmen, a proverbial saying: magistri, a school-task for the memory: sacrum, L.* * *Icard for wool/flaxIIsong/music; poem/play; charm; prayer, incantation, ritual/magic formula; oracle -
3 cantamen
cantāmen, ĭnis, n. [canto, III.; cf. cano, II.; cantus, II. B., and carmen; lit. a charming with words; hence, abstr. pro concr.], a spell, charm, magic sentence, incantation (very rare), Prop. 4 (5), 4, 51; App. M. 2, p. 114; id. Mag. 40, p. 299:magicum,
Prud. adv. Sym. 2, 176. -
4 carmen
1.carmen, ĭnis, n. (old form cas-men, Varr. L. L. p. 86 Bip.) [Sanscr. çasto [p. 293] declaim, praise; cf.: camilla, censeo], a tune, song; poem, verse; an oracular response, a prophecy; a form of incantation (cf.: cano, cantus, and canto).I.In gen., a tune, song, air, lay, strain, note, sound, both vocal and instrumental (mostly poet.; in prose, instead of it, cantus; cf.II.also versus, numeri, modi): carmen tuba ista peregit ( = sonus),
Enn. Ann. 508 Vahl.:carmine vocali clarus citharāque Philammon,
Ov. M. 11, 317; cf.vocum,
id. ib. 12, 157:per me (sc. Apollinem) concordant carmina nervis,
id. ib. 1, 518; cf. id. ib. 11, 5;5, 340: solaque culminibus ferali carmine bubo Saepe queri,
Verg. A. 4, 462; so id. G. 4, 514; Ov. M. 10, 453:cygnorum,
id. ib. 5, 387; cf. id. ib. 14, 430; Mart. 13, 77:citharae liquidum carmen,
Lucr. 4, 981; cf. id. 2, 506; Hor. C. 1, 15, 15:lyrae carmen,
Prop. 2, 1, 9 Hertzb.:canere miserabile carmen,
Ov. M. 5, 118:harundineum,
id. Tr. 4, 1, 12:socialia carmina,
id. H. 12, 139:barbaricum,
id. M. 11, 163.—With allusion to playing on the cithara:hoc carmen hic tribunus plebis non vobis sed sibi intus canit,
Cic. Agr. 2, 26, 68; cf. Aspendius.—Also the sound of waves, Claud. Cons. Mall. Th. 319; cf. Auct. Aetn. 295.—Esp., a composition in verse, a poem; poetry, verse, song, whether in a broader sense, of every kind of poetic production, epic, dramatic, lyric (opp. to prose and to cantus, the melody), or, in a more restricted sense, for lyric poetry.A.Cum hanc felicitatem non prosa modo multi sint consecuti sed etiam carmine, Quint. 10, 7, 19; cf. id. 1, 8, 2; 8, 6, 27; 10, 1, 95:B.perspicuum est, et cantus (melodies) tum fuisse rescriptos vocum sonis et carmina (words),
Cic. Tusc. 4, 2, 3; id. de Or. 2, 8, 34; 3, 51, 197:carminibus cum res gestas coepere poetae Tradere,
Lucr. 5, 1444:Maeonii carminis alite,
Hor. C. 1, 6, 2:epicum carmen,
Quint. 10, 1, 62:heroici sublimitas,
id. 1, 8, 5; cf. Prop. 3 (4), 3, 16:Iliacum,
Hor. A. P. 129:historia quodammodo carmen solutum,
Quint. 10, 1, 31:Pierium,
Lucr. 1, 946; 4, 21:tragicum,
Hor. A. P. 220:carmina Livi,
id. Ep. 2, 1, 69; cf. Tac. A. 11, 13:Saliorum carmina,
Varr. L. L. 3, 26; 9, 61; Quint. 1, 6, 40; Hor. Ep. 2, 1, 86 Schmid.; cf. Liv. 1, 20, 4 al.:lyricorum carmina,
Quint. 9, 4, 53; Prop. 4 (5), 6, 32:Aeolium,
Hor. C. 3, 30, 13:Lydis remixto carmine tibiis,
id. ib. 4, 15, 30; cf. id. Epod. 9, 5:carmen funebre proprie Naenia,
Quint. 8, 2, 8:carmina quae in Phaeacum epulis canuntur,
Cic. Brut. 18, 71; cf. id. ib. 19, 75:lascivum,
Quint. 9, 4, 108:obscena,
satirical, abusive poems, libels, Prop. 1, 16, 10;the same: famosum,
Hor. Ep. 1, 19, 31 Schmid.:malum,
id. ib. 2, 1, 153; id. S. 2, 1. 82 Heind.:obliquum,
Stat. S. 1, 2, 27:probrosum,
Tac. A. 4, 31; cf.:si quis carmen condidisset quod infamiam faceret flagitiumve alteri,
Cic. Rep. 4, 10, 12; and Fragm. XII. Tab. 8, 1, ap. Wordsw. Fragm. and Spec. p. 259 sq.; Fischer ad Cic. Tusc. 4, 2, 4.—Phrases:canere,
Cic. Brut. 18, 71; Liv. 1, 20, 4 al.:cantare cui,
Hor. C. 3, 1, 4:cantitare,
Cic. Brut. 19, 75: CONDERE, XII. Tab. ap. Cic. Rep. 4, 10, 12; Lucr. 5, 1; Hor. S. 2, 1, 82; id. A. P. 436:contexere,
Cic. Cael. 8, 18:disponere,
Lucr. 3, 420:pangere,
id. 1, 934; 4, 9:fingere,
Hor. C. 4, 2, 32; id. Ep. 2, 1, 227; id. A. P. 331:dicere,
id. C. 4, 12, 10; id. C. S. 8:dictare,
id. S. 1, 10, 75; id. Ep. 2, 1, 110:docere,
id. C. 2, 19, 1:ad umbilicum adducere,
id. Epod. 14, 7:deducere ad sua tempora,
Ov. M. 1, 4:fundere,
Cic. Tusc. 1, 26, 64:componere ad lyram,
Quint. 1, 10, 29; cf. id. 11, 2, 11.—Esp.1.In a restricted sense for lyric or epic poetry:2. 3.carmine tu gaudes, hic delectatur iambis,
Hor. Ep. 2, 2, 59 Schmid.; cf.:carmina compono, hic elegos,
id. ib. 2, 2, 91: amabile carmen, i. e. a love poem or song, id. ib. 1, 3, 24.—And opp. to the drama for an epic or lyric poem:fabula, quae versatur in tragoediis atque carminibus,
Quint. 2, 4, 2.—A poetic inscription:4.et tumulum facite et tumulo superaddite carmen: Daphnis ego, etc.,
Verg. E. 5, 42; id. A. 3, 287; Ov. M. 14, 442; id. F. 3, 547 al.—A response of an oracle, a prophecy, prediction:5.ultima Cumaei venit jam carminis aetas,
Verg. E. 4, 4; so Ov. M. 6, 582; Liv. 1, 45, 5; 23, 11, 4; 25, 12, 4; 29, 10, 6; 38, 45, 3; Tac. A. 3, 63; 4, 43; 6, 12 al.—A magic formula, an incantation: MALVM, Fragm. XII. Tab. ap. Plin. 28, 2, 4, § 17; cf.6.Fragm. XII. Tab. 8, 1, a. ap. Wordsw. Fragm. and Spec. p. 260: polleantne aliquid verba et incantamenta carminum,
Plin. 28, 2, 3, § 10: carmina vel caelo possunt deducere lunam;Carminibus Circe socios mutavit Ulixi,
Verg. E. 8, 69 sq.; so id. A. 4, 487; Hor. Epod. 5, 72; 17, 4; id. S. 1, 8, 19; Prop. 2 (3), 28, 35; Ov. M. 7, 137; 14, 58; Quint. 7, 3, 7; Tac. A. 2, 69; 4, 22 al.—On account of the very ancient practice of composing forms of religion and law in Saturnian verse, also a formula in religion or law, a form:7.diro quodam carmine jurare,
Liv. 10, 38, 10; 10, 41, 3; 31, 17, 9; 1, 24, 6 and 9; Plin. 28, 2, 3, § 12:cruciatus carmina,
Cic. Rab. Perd. 4, 13; cf. id. Mur. 12, 26:lex horrendi carminis erat: duumviri perduellionem judicent, etc.,
of a dreadful form, Liv. 1, 26, 6:rogationis carmen,
id. 3, 64, 10.—Moral sentences composed in verses:2.Appii Caeci carmen,
Cic. Tusc. 4, 2, 4; cf.:liber Catonis qui inscriptus est Carmen de moribus,
Gell. 11, 2, 2:ut totum illud, VTI. LINGVA. NVNCVPASSIT., non in XII. tabulis, sed in magistri carmine scriptum videretur,
Cic. de Or. 1, 57, 245:necessarium,
id. Leg. 2, 23, 59. -
5 casmen
1.carmen, ĭnis, n. (old form cas-men, Varr. L. L. p. 86 Bip.) [Sanscr. çasto [p. 293] declaim, praise; cf.: camilla, censeo], a tune, song; poem, verse; an oracular response, a prophecy; a form of incantation (cf.: cano, cantus, and canto).I.In gen., a tune, song, air, lay, strain, note, sound, both vocal and instrumental (mostly poet.; in prose, instead of it, cantus; cf.II.also versus, numeri, modi): carmen tuba ista peregit ( = sonus),
Enn. Ann. 508 Vahl.:carmine vocali clarus citharāque Philammon,
Ov. M. 11, 317; cf.vocum,
id. ib. 12, 157:per me (sc. Apollinem) concordant carmina nervis,
id. ib. 1, 518; cf. id. ib. 11, 5;5, 340: solaque culminibus ferali carmine bubo Saepe queri,
Verg. A. 4, 462; so id. G. 4, 514; Ov. M. 10, 453:cygnorum,
id. ib. 5, 387; cf. id. ib. 14, 430; Mart. 13, 77:citharae liquidum carmen,
Lucr. 4, 981; cf. id. 2, 506; Hor. C. 1, 15, 15:lyrae carmen,
Prop. 2, 1, 9 Hertzb.:canere miserabile carmen,
Ov. M. 5, 118:harundineum,
id. Tr. 4, 1, 12:socialia carmina,
id. H. 12, 139:barbaricum,
id. M. 11, 163.—With allusion to playing on the cithara:hoc carmen hic tribunus plebis non vobis sed sibi intus canit,
Cic. Agr. 2, 26, 68; cf. Aspendius.—Also the sound of waves, Claud. Cons. Mall. Th. 319; cf. Auct. Aetn. 295.—Esp., a composition in verse, a poem; poetry, verse, song, whether in a broader sense, of every kind of poetic production, epic, dramatic, lyric (opp. to prose and to cantus, the melody), or, in a more restricted sense, for lyric poetry.A.Cum hanc felicitatem non prosa modo multi sint consecuti sed etiam carmine, Quint. 10, 7, 19; cf. id. 1, 8, 2; 8, 6, 27; 10, 1, 95:B.perspicuum est, et cantus (melodies) tum fuisse rescriptos vocum sonis et carmina (words),
Cic. Tusc. 4, 2, 3; id. de Or. 2, 8, 34; 3, 51, 197:carminibus cum res gestas coepere poetae Tradere,
Lucr. 5, 1444:Maeonii carminis alite,
Hor. C. 1, 6, 2:epicum carmen,
Quint. 10, 1, 62:heroici sublimitas,
id. 1, 8, 5; cf. Prop. 3 (4), 3, 16:Iliacum,
Hor. A. P. 129:historia quodammodo carmen solutum,
Quint. 10, 1, 31:Pierium,
Lucr. 1, 946; 4, 21:tragicum,
Hor. A. P. 220:carmina Livi,
id. Ep. 2, 1, 69; cf. Tac. A. 11, 13:Saliorum carmina,
Varr. L. L. 3, 26; 9, 61; Quint. 1, 6, 40; Hor. Ep. 2, 1, 86 Schmid.; cf. Liv. 1, 20, 4 al.:lyricorum carmina,
Quint. 9, 4, 53; Prop. 4 (5), 6, 32:Aeolium,
Hor. C. 3, 30, 13:Lydis remixto carmine tibiis,
id. ib. 4, 15, 30; cf. id. Epod. 9, 5:carmen funebre proprie Naenia,
Quint. 8, 2, 8:carmina quae in Phaeacum epulis canuntur,
Cic. Brut. 18, 71; cf. id. ib. 19, 75:lascivum,
Quint. 9, 4, 108:obscena,
satirical, abusive poems, libels, Prop. 1, 16, 10;the same: famosum,
Hor. Ep. 1, 19, 31 Schmid.:malum,
id. ib. 2, 1, 153; id. S. 2, 1. 82 Heind.:obliquum,
Stat. S. 1, 2, 27:probrosum,
Tac. A. 4, 31; cf.:si quis carmen condidisset quod infamiam faceret flagitiumve alteri,
Cic. Rep. 4, 10, 12; and Fragm. XII. Tab. 8, 1, ap. Wordsw. Fragm. and Spec. p. 259 sq.; Fischer ad Cic. Tusc. 4, 2, 4.—Phrases:canere,
Cic. Brut. 18, 71; Liv. 1, 20, 4 al.:cantare cui,
Hor. C. 3, 1, 4:cantitare,
Cic. Brut. 19, 75: CONDERE, XII. Tab. ap. Cic. Rep. 4, 10, 12; Lucr. 5, 1; Hor. S. 2, 1, 82; id. A. P. 436:contexere,
Cic. Cael. 8, 18:disponere,
Lucr. 3, 420:pangere,
id. 1, 934; 4, 9:fingere,
Hor. C. 4, 2, 32; id. Ep. 2, 1, 227; id. A. P. 331:dicere,
id. C. 4, 12, 10; id. C. S. 8:dictare,
id. S. 1, 10, 75; id. Ep. 2, 1, 110:docere,
id. C. 2, 19, 1:ad umbilicum adducere,
id. Epod. 14, 7:deducere ad sua tempora,
Ov. M. 1, 4:fundere,
Cic. Tusc. 1, 26, 64:componere ad lyram,
Quint. 1, 10, 29; cf. id. 11, 2, 11.—Esp.1.In a restricted sense for lyric or epic poetry:2. 3.carmine tu gaudes, hic delectatur iambis,
Hor. Ep. 2, 2, 59 Schmid.; cf.:carmina compono, hic elegos,
id. ib. 2, 2, 91: amabile carmen, i. e. a love poem or song, id. ib. 1, 3, 24.—And opp. to the drama for an epic or lyric poem:fabula, quae versatur in tragoediis atque carminibus,
Quint. 2, 4, 2.—A poetic inscription:4.et tumulum facite et tumulo superaddite carmen: Daphnis ego, etc.,
Verg. E. 5, 42; id. A. 3, 287; Ov. M. 14, 442; id. F. 3, 547 al.—A response of an oracle, a prophecy, prediction:5.ultima Cumaei venit jam carminis aetas,
Verg. E. 4, 4; so Ov. M. 6, 582; Liv. 1, 45, 5; 23, 11, 4; 25, 12, 4; 29, 10, 6; 38, 45, 3; Tac. A. 3, 63; 4, 43; 6, 12 al.—A magic formula, an incantation: MALVM, Fragm. XII. Tab. ap. Plin. 28, 2, 4, § 17; cf.6.Fragm. XII. Tab. 8, 1, a. ap. Wordsw. Fragm. and Spec. p. 260: polleantne aliquid verba et incantamenta carminum,
Plin. 28, 2, 3, § 10: carmina vel caelo possunt deducere lunam;Carminibus Circe socios mutavit Ulixi,
Verg. E. 8, 69 sq.; so id. A. 4, 487; Hor. Epod. 5, 72; 17, 4; id. S. 1, 8, 19; Prop. 2 (3), 28, 35; Ov. M. 7, 137; 14, 58; Quint. 7, 3, 7; Tac. A. 2, 69; 4, 22 al.—On account of the very ancient practice of composing forms of religion and law in Saturnian verse, also a formula in religion or law, a form:7.diro quodam carmine jurare,
Liv. 10, 38, 10; 10, 41, 3; 31, 17, 9; 1, 24, 6 and 9; Plin. 28, 2, 3, § 12:cruciatus carmina,
Cic. Rab. Perd. 4, 13; cf. id. Mur. 12, 26:lex horrendi carminis erat: duumviri perduellionem judicent, etc.,
of a dreadful form, Liv. 1, 26, 6:rogationis carmen,
id. 3, 64, 10.—Moral sentences composed in verses:2.Appii Caeci carmen,
Cic. Tusc. 4, 2, 4; cf.:liber Catonis qui inscriptus est Carmen de moribus,
Gell. 11, 2, 2:ut totum illud, VTI. LINGVA. NVNCVPASSIT., non in XII. tabulis, sed in magistri carmine scriptum videretur,
Cic. de Or. 1, 57, 245:necessarium,
id. Leg. 2, 23, 59. -
6 frugis
frux, frūgis, and more freq. in plur. frūges, um (also in nom. sing. frugis:I.frugi rectus est natura frux, at secundum consuetudinem dicimus, ut haec avis, haec ovis, sic haec frugis,
Varr. L. L. 9, § 76 dub.), f. [from the root FRUG; v. fruor], fruits of the earth (that may be enjoyed), produce of the fields, pulse, legumes (whereas fructus denotes chiefly tree-fruit, and frumentum halm-fruit, grain), sometimes also, in gen., for fruits (grain, tree-fruit, etc.).Lit.(α).Plur.:(β).terra feta frugibus et vario leguminum genere,
Cic. N. D. 2, 62, 156:fruges terrae,
id. Div. 1, 51, 116; id. de Sen. 2, 5; cf.:nos fruges serimus, nos arbores,
id. N. D. 2, 60, 152:ubertas frugum et fructuum,
id. ib. 3, 36, 86:frugum fructuumque reliquorum perceptio,
id. Off. 2, 3, 12:oleam frugesve ferre,
id. Rep. 3, 9:neque foliis, neque oleo neque frumento neque frugibus usurum,
Dig. 7, 8, 12; cf. ib. 50, 16, 77: arbores frondescere... segetes largiri fruges, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 28, 69 (Trag. v. 195 Vahl.): ut cum fruges [p. 787] Cererem appellamus, vinum autem Liberum, Cic. N. D. 2, 23, 60; cf. Lucr. 2, 656:inventis frugibus,
Cic. Or. 9, 31:fruges in ea terra (Sicilia) primum repertas esse arbitrantur,
id. Verr. 2, 4, 48, § 106:cultus agrorum perceptioque frugum,
id. Rep. 2, 14: lentiscus triplici solita grandescere fetu, Ter fruges fundens, Cic. poët. Div. 1, 9, 15: arboreae, Cornif. ap. Serv. Verg. G. 1, 55:roburneae,
Col. 9, 1, 5:(Gallorum gens) dulcedine frugum maximeque vini capta,
Liv. 5, 33, 2 al. — Poet.:salsae fruges = mola salsa,
the sacrificial roasted barley-meal mixed with salt, Verg. A. 2, 133; 12, 173:medicatae,
magic herbs, id. ib. 6, 420.—Sing.: si jam data sit frux, Enn. ap. Prisc. p. 724 P. (Ann. v. 412 Vahl.; cf. ib. v. 318):II.spicea frux, Aus. Monos. de Cibis, 4: (mensae) exstructae dapibus nec tostae frugis egentes,
Ov. M. 11, 121:ut non omnem frugem neque arborem in omni agro reperire possis,
Cic. Rosc. Am. 27, 75:fundit frugem spici ordine structam,
id. de Sen. 15, 51:quercus et ilex multa fruge pecus juvet,
Hor. Ep. 1, 16, 10:sit bona librorum et provisae frugis in annum Copia,
id. ib. 1, 18, 109.Trop.A.In gen., like fructus, result, success, value (rare but class.):B.quae virtutis maturitas et quantae fruges industriae sint futurae,
Cic. Cael. 31, 76:illae sunt animi fruges,
Auct. Aetn. 273:generare atque ad frugem aliquam perducere,
to some maturity, Quint. 6, 2, 3; cf.:illud ingeniorum velut praecox genus non temere umquam pervenit ad frugem,
id. 1, 3, 3:jam ego et ipsa frugem tuam periclitabor,
maturity of mind, ability, App. M. 6, p. 177, 13:hominem nihili, neque rei neque frugis bonae,
Gell. 6, 11, 2; cf. B. 1. b infra. — Poet.: centuriae seniorum agitant expertia frugis, rail at what is crude, worthless (= poëmata nimis jocosa), Hor. A. P. 341: cultor enim juvenum purgatas inseris aures Fruge Cleanthea, with Cleanthian fruit, i. e. doctrine, Pers. 5, 64:herus si tuus volet facere frugem, meum herum perdet,
i. e. to act with advantage, Plaut. Poen. 4, 2, 70.—In partic., of moral character.1.frugi (a dat. form, fit for food; frugi aptus, serviceable, chrêsimos, chrêstos; hence, transf.), as adj. indecl., useful, fit, proper, worthy, honest, discreet, virtuous, temperate, frugal (class.; for comp. and sup. the words frugalior and frugalissimus were used;(β).v. frugalis): frugi hominem dici non multum habet laudis in rege,
Cic. Deiot. 9, 26; cf. id. Tusc. 3, 8, 16 sq.:qui (L. Piso) tanta virtute atque integritate fuit, ut... solus Frugi nominaretur. Quem cum in contionem Gracchus vocari juberet et viator quaereret, quem Pisonem, quod erant plures: Cogis me, inquit, dicere inimicum meum frugi,
id. Font. 13, 29; cf.:loquitur ut Frugi ille Piso,
id. Fin. 2, 28, 90:homines plane frugi ac sobrii,
id. Verr. 2, 3, 27, § 67:ego praeter alios meum virum fui rata Siccum, frugi, continentem (opp. madidum, nihili, incontinentem),
Plaut. As. 5, 2, 7:hominis frugi et temperantis functus officium,
Ter. Heaut. 3, 3, 19:parcius hic vivit: frugi dicatur,
Hor. S. 1, 3, 49:Antonius frugi factus est,
Cic. Phil. 2, 28, 69:(Penelope) tam frugi tamque pudica,
Hor. S. 2, 5, 77:sum bonus et frugi,
id. Ep. 1, 16, 49:quo sane populus numerabilis, utpote parvus, Et frugi castusque verecundusque coibat,
id. A. P. 207:servus frugi atque integer,
Cic. Clu. 16, 47:Davus, amicum mancipium domino et frugi,
Hor. S. 2, 7, 3:liberti probi et frugi,
Plin. Pan. 88, 2:quae (lena) frugi esse vult,
useful, serviceable, Plaut. As. 1, 3, 23; Ter. Eun. 3, 5, 59.—Strengthened by the attributive bonae:b.is probus est, quem paenitet, quam probus sit et frugi bonae: Qui ipsus sibi satis placet, nec probus est nec frugi bonae,
Plaut. Trin. 2, 2, 39 and 40; id. As. 3, 3, 12; id. Poen. 4, 2, 23:(Fabius Luscus) satis acutus et permodestus ac bonae frugi,
Cic. Att. 4, 8, 3.—Of inanim. and abstr. things: frugi severaque vita, honest, virtuous, Cic. Fil. ap. Cic. Fam. 16, 21, 4:* 2.victus luxuriosus, an frugi, an sordidus, quaeritur,
frugal, temperate, Quint. 5, 10, 27; cf.:atrium frugi nec tamen sordidum,
Plin. Ep. 2, 17, 4:cena,
id. ib. 3, 1, 4; Juv. 3, 167:jentacula,
Mart. 13, 31, 1.—Frux = homo frugi, worthy, honest: dictum factumque facit frux, Enn. ap. Prisc. p. 724 P. (Ann. v. 318 Vahl.). —3.Ad frugem or ad bonam frugem, in vulg. lang. (to turn or bring one's self) to moral worth, excellence, virtue:equidem multos vidi et in hac civitate, qui totam adolescentiam voluptatibus dedissent, emersisse aliquando et se ad frugem bonam, ut dicitur, recepisse gravesque homines atque illustres fuisse,
have reformed, Cic. Cael. 12, 28:multa ad bonam frugem ducentia in eo libro scripta sunt,
Gell. 13, 27, 2:quin tu adolescentem, quem esse corruptum vides, restituis? quin ad frugem corrigis?
Plaut. Trin. 1, 2, 81; cf. id. Bacch. 4, 10, 10:certum'st ad frugem applicare animum,
id. Trin. 2, 1, 34. -
7 frux
frux, frūgis, and more freq. in plur. frūges, um (also in nom. sing. frugis:I.frugi rectus est natura frux, at secundum consuetudinem dicimus, ut haec avis, haec ovis, sic haec frugis,
Varr. L. L. 9, § 76 dub.), f. [from the root FRUG; v. fruor], fruits of the earth (that may be enjoyed), produce of the fields, pulse, legumes (whereas fructus denotes chiefly tree-fruit, and frumentum halm-fruit, grain), sometimes also, in gen., for fruits (grain, tree-fruit, etc.).Lit.(α).Plur.:(β).terra feta frugibus et vario leguminum genere,
Cic. N. D. 2, 62, 156:fruges terrae,
id. Div. 1, 51, 116; id. de Sen. 2, 5; cf.:nos fruges serimus, nos arbores,
id. N. D. 2, 60, 152:ubertas frugum et fructuum,
id. ib. 3, 36, 86:frugum fructuumque reliquorum perceptio,
id. Off. 2, 3, 12:oleam frugesve ferre,
id. Rep. 3, 9:neque foliis, neque oleo neque frumento neque frugibus usurum,
Dig. 7, 8, 12; cf. ib. 50, 16, 77: arbores frondescere... segetes largiri fruges, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 28, 69 (Trag. v. 195 Vahl.): ut cum fruges [p. 787] Cererem appellamus, vinum autem Liberum, Cic. N. D. 2, 23, 60; cf. Lucr. 2, 656:inventis frugibus,
Cic. Or. 9, 31:fruges in ea terra (Sicilia) primum repertas esse arbitrantur,
id. Verr. 2, 4, 48, § 106:cultus agrorum perceptioque frugum,
id. Rep. 2, 14: lentiscus triplici solita grandescere fetu, Ter fruges fundens, Cic. poët. Div. 1, 9, 15: arboreae, Cornif. ap. Serv. Verg. G. 1, 55:roburneae,
Col. 9, 1, 5:(Gallorum gens) dulcedine frugum maximeque vini capta,
Liv. 5, 33, 2 al. — Poet.:salsae fruges = mola salsa,
the sacrificial roasted barley-meal mixed with salt, Verg. A. 2, 133; 12, 173:medicatae,
magic herbs, id. ib. 6, 420.—Sing.: si jam data sit frux, Enn. ap. Prisc. p. 724 P. (Ann. v. 412 Vahl.; cf. ib. v. 318):II.spicea frux, Aus. Monos. de Cibis, 4: (mensae) exstructae dapibus nec tostae frugis egentes,
Ov. M. 11, 121:ut non omnem frugem neque arborem in omni agro reperire possis,
Cic. Rosc. Am. 27, 75:fundit frugem spici ordine structam,
id. de Sen. 15, 51:quercus et ilex multa fruge pecus juvet,
Hor. Ep. 1, 16, 10:sit bona librorum et provisae frugis in annum Copia,
id. ib. 1, 18, 109.Trop.A.In gen., like fructus, result, success, value (rare but class.):B.quae virtutis maturitas et quantae fruges industriae sint futurae,
Cic. Cael. 31, 76:illae sunt animi fruges,
Auct. Aetn. 273:generare atque ad frugem aliquam perducere,
to some maturity, Quint. 6, 2, 3; cf.:illud ingeniorum velut praecox genus non temere umquam pervenit ad frugem,
id. 1, 3, 3:jam ego et ipsa frugem tuam periclitabor,
maturity of mind, ability, App. M. 6, p. 177, 13:hominem nihili, neque rei neque frugis bonae,
Gell. 6, 11, 2; cf. B. 1. b infra. — Poet.: centuriae seniorum agitant expertia frugis, rail at what is crude, worthless (= poëmata nimis jocosa), Hor. A. P. 341: cultor enim juvenum purgatas inseris aures Fruge Cleanthea, with Cleanthian fruit, i. e. doctrine, Pers. 5, 64:herus si tuus volet facere frugem, meum herum perdet,
i. e. to act with advantage, Plaut. Poen. 4, 2, 70.—In partic., of moral character.1.frugi (a dat. form, fit for food; frugi aptus, serviceable, chrêsimos, chrêstos; hence, transf.), as adj. indecl., useful, fit, proper, worthy, honest, discreet, virtuous, temperate, frugal (class.; for comp. and sup. the words frugalior and frugalissimus were used;(β).v. frugalis): frugi hominem dici non multum habet laudis in rege,
Cic. Deiot. 9, 26; cf. id. Tusc. 3, 8, 16 sq.:qui (L. Piso) tanta virtute atque integritate fuit, ut... solus Frugi nominaretur. Quem cum in contionem Gracchus vocari juberet et viator quaereret, quem Pisonem, quod erant plures: Cogis me, inquit, dicere inimicum meum frugi,
id. Font. 13, 29; cf.:loquitur ut Frugi ille Piso,
id. Fin. 2, 28, 90:homines plane frugi ac sobrii,
id. Verr. 2, 3, 27, § 67:ego praeter alios meum virum fui rata Siccum, frugi, continentem (opp. madidum, nihili, incontinentem),
Plaut. As. 5, 2, 7:hominis frugi et temperantis functus officium,
Ter. Heaut. 3, 3, 19:parcius hic vivit: frugi dicatur,
Hor. S. 1, 3, 49:Antonius frugi factus est,
Cic. Phil. 2, 28, 69:(Penelope) tam frugi tamque pudica,
Hor. S. 2, 5, 77:sum bonus et frugi,
id. Ep. 1, 16, 49:quo sane populus numerabilis, utpote parvus, Et frugi castusque verecundusque coibat,
id. A. P. 207:servus frugi atque integer,
Cic. Clu. 16, 47:Davus, amicum mancipium domino et frugi,
Hor. S. 2, 7, 3:liberti probi et frugi,
Plin. Pan. 88, 2:quae (lena) frugi esse vult,
useful, serviceable, Plaut. As. 1, 3, 23; Ter. Eun. 3, 5, 59.—Strengthened by the attributive bonae:b.is probus est, quem paenitet, quam probus sit et frugi bonae: Qui ipsus sibi satis placet, nec probus est nec frugi bonae,
Plaut. Trin. 2, 2, 39 and 40; id. As. 3, 3, 12; id. Poen. 4, 2, 23:(Fabius Luscus) satis acutus et permodestus ac bonae frugi,
Cic. Att. 4, 8, 3.—Of inanim. and abstr. things: frugi severaque vita, honest, virtuous, Cic. Fil. ap. Cic. Fam. 16, 21, 4:* 2.victus luxuriosus, an frugi, an sordidus, quaeritur,
frugal, temperate, Quint. 5, 10, 27; cf.:atrium frugi nec tamen sordidum,
Plin. Ep. 2, 17, 4:cena,
id. ib. 3, 1, 4; Juv. 3, 167:jentacula,
Mart. 13, 31, 1.—Frux = homo frugi, worthy, honest: dictum factumque facit frux, Enn. ap. Prisc. p. 724 P. (Ann. v. 318 Vahl.). —3.Ad frugem or ad bonam frugem, in vulg. lang. (to turn or bring one's self) to moral worth, excellence, virtue:equidem multos vidi et in hac civitate, qui totam adolescentiam voluptatibus dedissent, emersisse aliquando et se ad frugem bonam, ut dicitur, recepisse gravesque homines atque illustres fuisse,
have reformed, Cic. Cael. 12, 28:multa ad bonam frugem ducentia in eo libro scripta sunt,
Gell. 13, 27, 2:quin tu adolescentem, quem esse corruptum vides, restituis? quin ad frugem corrigis?
Plaut. Trin. 1, 2, 81; cf. id. Bacch. 4, 10, 10:certum'st ad frugem applicare animum,
id. Trin. 2, 1, 34. -
8 secerno
sē-cerno, crēvi, crētum, 3 (old inf. secernier, Lucr. 3, 263), v. a.I.Lit., to put apart, to sunder, sever, separate (freq. and class.; not in Cæs.; cf.: sepono, sejungo, secludo); constr. with simple acc., or with ab aliquā re; less freq. ex aliquā re; poet. with abl.(α).With simple acc.:(β).quae non animalia solum Corpora sejungunt, sed terras ac mare totum Secernunt,
Lucr. 2, 729:seorsum partem utramque,
id. 3, 637:arietes, quibus sis usurus ad feturam, bimestri tempore ante secernendum,
Varr. R. R. 2, 2, 13 (cf. infra, b):stamen secernit harundo,
Ov. M. 6, 55:sparsos sine ordine flores Secernunt calathis,
separate in baskets, id. ib. 14, 267:nihil (praedae) in publicum secernendo augenti rem privatam militi favit,
setting apart for the public treasury, Liv. 7, 16; cf.:Juppiter illa piae secrevit litora genti,
hath set apart for the pious race, Hor. Epod. 16, 63:inde pares centum denos secrevit in orbes Romulus,
separated, divided, Ov. F. 3, 127.—With ab or (less freq.) with ex, and poet. with abl.:II. (α). (β).a terris altum secernere caelum,
Lucr. 5, 446:ab aëre caelum,
Ov. M. 1, 23:Europen ab Afro (medius liquor),
Hor. C. 3, 3, 47:muro denique secernantur a nobis,
Cic. Cat. 1, 13, 32:inermes ab armatis,
Liv. 41, 3:militem a populo (in spectaculis),
Suet. Aug. 44:se a bonis,
Cic. Cat. 1, 13, 32; cf.:se ab Etruscis,
Liv. 6, 10.—In the part. perf.:antequam incipiat admissura fieri, mares a feminis secretos habeant,
Varr. R. R. 2, 1, 18 (cf. supra, a); so,saepta ab aliis,
id. ib. 2, 2, 8:manus a nobis,
Lucr. 2, 912; 3, 552:sphaera ab aethereā conjunctione,
Cic. N. D. 2, 21, 55:sucus a reliquo cibo,
id. ib. 2, 55, 137:bilis ab eo cibo,
id. ib. al.:secreti ab aliis ad tribunos adducuntur,
Liv. 6, 25; 25, 30:secretis alterius ab altero criminibus,
id. 40, 8 fin.; 39, 10:se e grege imperatorum,
id. 35, 14 fin.:unum e praetextatis compluribus,
Suet. Aug. 94 med.:monile ex omni gazā,
id. Galb. 18:me gelidum nemus Nympharumque leves chori Secernunt populo,
separate, distinguish, Hor. C. 1, 1, 32.—With ab, or poet. with abl.: ut venustas et pulchritudo corporis secerni non potest a valetudine;B.sic, etc.,
Cic. Off. 1, 27, 95:animum a corpore,
id. Tusc. 1, 31, 75:tertium genus (laudationum) a praeceptis nostris,
id. de Or. 2, 84, 341; cf.:ipsam pronuntiationem ab oratore,
Quint. 1, 11, 17: dicendi facultatem a majore vitae laude, id. 2, 15, 2:sua a publicis consiliis,
Liv. 4, 57:haec a probris ac sceleribus ejus,
Suet. Ner. 19 et saep.:cur me a ceteris clarissimis viris in hoc officio secernas,
Cic. Sull. 1, 3:publica privatis, sacra profanis,
Hor. A. P. 397.—To distinguish, discern:C.blandum amicum a vero,
Cic. Lael. 25, 95:non satis acute, quae sunt secernenda, distinguit,
id. Top. 7, 31:nec natura potest justo secernere iniquum, Dividit ut bona diversis, fugienda petendis,
Hor. S. 1, 3, 113:turpi honestum,
id. ib. 1, 6, 63.—To set aside, reject:A.cum reus frugalissimum quemque secerneret,
Cic. Att. 1, 16, 3:minus idoneos senatores,
Suet. Vit. 2.—Hence, sēcrē-tus, a, um, P. a., severed, separated; hence, separate, apart (as an adj. not freq. till after the Aug. period; not in Cic.; syn.: sejunctus, seclusus).In gen.:B.ne ducem suum, neve secretum imperium propriave signa haberent, miscuit manipulos, etc.,
Liv. 1, 52:electa (uva defertur) in secretam corbulam,
Varr. R. R. 1, 54, 2:arva,
Verg. A. 6, 478; Varr. L. L. 9, § 57 Müll.—In partic.1.Of places or things pertaining to them, out of the way, retired, remote, lonely, solitary, secret (syn.:b.solus, remotus, arcanus): secreta petit loca, balnea vitat,
Hor. A. P. 298:locus (opp. celeber),
Quint. 11, 1, 47:montes,
Ov. M. 11, 765:silva,
id. ib. 7, 75:litora,
id. ib. 12, 196:pars domus (the gynaeceum),
id. ib. 2, 737; cf. in sup.:secretissimus locus (navis),
Petr. 100, 6: vastum ubique silentium, secreti colles, solitary, i. e. abandoned, deserted by the enemy, = deserti, Tac. Agr. 38:iter (with semita),
solitary, Hor. Ep. 1, 18, 103; cf.quies,
Mart. 7, 32, 4.—Of persons and transactions, private, secret:invadit secretissimos tumultus,
Sen. Ep. 91, 5:vacuis porticibus secretus agitat,
Tac. A. 11, 21:est aliquis ex secretis studiis fructus,
private studies, Quint. 2, 18, 4; so,studia (opp. forum),
id. 12, 6, 4:disputationes,
id. 12, 2, 7:contentio,
Plin. Ep. 7, 9, 4 et saep. —Hence,Subst.: sēcrētum, i, n., retirement, solitude, secrecy; a solitude, solitary place, retreat (syn.: solitudo, secessus); sing.:(β).cum stilus secreto gaudeat atque omnes arbitros reformidet,
Quint. 10, 7, 16:secreti longi causā,
Ov. H. 21, 21:altum abditumque secretum, Phn. Ep. 2, 17, 22: dulce,
id. ib. 3, 1, 6; Quint. 10, 3, 30; 12, 5, 2; Tac. A. 4, 57; 14, 53; id. Agr. 39 fin.; Phaedr. 3, 10, 11; 4, 23, 6; Luc. 3, 314.— Plur.:se a vulgo et scaenā in secreta removere,
Hor. S. 2, 1, 71:horrendaeque procul secreta Sibyllae,
Verg. A. 6, 10; Ov. M. 1, 594; Tac. H. 3, 63; Quint. 1, 2, 18:dulcis secretorum comes (eloquentia),
id. 1, 4, 5:cameli solitudines aut secreta certe petunt,
Plin. 10, 63, 83, § 173.— Comp.:haec pars Suevorum in secretiora Germaniae porrigitur,
into the more remote parts, Tac. G. 41. —Absol.: in secreto, in a secret place, secretly:2.tempus in secreto lbi tereret,
Liv. 26, 19, 5:reus in secreto agebatur,
Curt. 10, 4, 29.—That is removed from acquaintance (cf. abditus), hidden, concealed, secret:b.secreta ducis pectora,
Mart. 5, 5, 4:secretas advocat artes,
Ov. M. 7, 138:ars,
Petr. 3:litterae (with familiares),
Quint. 1, 1, 29:carmina (the Sibylline odes),
Luc. 1, 599:libidines,
Tac. A. 1, 4 fin.:quaedam imperii pignora,
Flor. 1, 2, 3.—With ab:nec quicquam secretum alter ab altero haberent,
Liv. 39, 10, 1.— Comp.:libertus ex secretioribus ministeriis,
Tac. Agr. 40:praemia (opp. publica largitio),
id. H. 1, 24:aliud (nomen),
Quint. 1, 4, 25:vitium stomachi,
Mart. 3, 77, 9.— Poet. for the adv. secreto:tu (Anna) secreta pyram tecto interiore Erige,
in secret, secretly, Verg. A. 4, 494; cf.:stridere secreta divisos aure susurros,
secretly in each one's ear, Hor. S. 2, 8, 78.—Hence,Subst.: sēcrētum, i, n., something secret, secret conversation; a mystery, secret:3.secretum petenti non nisi adhibito filio dedit,
Suet. Tib. 25 fin.; id. Calig. 23:illuc me persecutus secretum petit,
a secret interview, Plin. Ep. 1, 5, 11:petito secreto futura aperit,
Tac. H. 2, 4.— Piur.:crebra cum amicis secreta habere,
Tac. A. 13, 18:animi secreta proferuntur,
Plin. 14, 22, 28, § 141:nulla lex jubet amicorum secreta non eloqui,
Sen. Ben. 5, 21, 1:omnium secreta rimari,
Tac. A. 6, 3:horribile secretum,
Petr. 21, 3; Tac. H. 1, 17 fin.; id. Agr. 25; Suet. Aug. 66:uxor omnis secreti capacissima,
Plin. Ep. 1, 12, 7; Quint. 12, 9, 5 al.—Concr.:lucos ac nemora consecrant deorumque nominibus appellant secretum illud, quod solā reverentiā vident,
that mysterious being, Tac. G. 9 fin.—Plur.:introitus, aperta, secreta velut in annales referebat,
Tac. A. 4, 67; cf.:gens non astuta aperit adhuc secreta pectoris licentia joci,
id. G. 22:oratio animi secreta detegit,
Quint. 11, 1, 30; Tac. A. 1, 6; 4, 7 fin.; 6, 3; id. G. 19; Plin. Pan. 68, 6; Suet. Tib. 52; id. Oth. 3 et saep.—Concr.:(Minerva) hanc legem dederat, sua ne secreta viderent,
i. e. the mysteries, Ov. M. 2, 556; 2, 749; cf.:secretiora quaedam,
magic arts, Amm. 14, 6, 14:in secretis ejus reperti sunt duo libelli,
among his private papers, Suet. Calig. 49.—Pregn., separate from what is common, i. e. uncommon, rare, recondite (perh. only in the two foll. passages of Quint.):4.(figurae) secretae et extra vulgarem usum positae, etc.,
Quint. 9, 3, 5: interpretatio linguae secretioris, quas Graeci glôssas vocant, i. e. of the more uncommon words, id. 1, 1, 35 (for which:glossemata id est voces minus usitatas,
id. 1, 8, 15).—In Lucr., of any thing separated from what belongs to it, i. e. wanting, deprived of, without something; with abl. or gen.:* 1.nec porro secreta cibo natura animantum Propagare genus possit (corresp. to sine imbribus),
Lucr. 1, 194:(corpora) secreta teporis Sunt ac frigoris omnino calidique vaporis (corresp. to spoliata colore),
id. 2, 843. —Hence, adv., in three forms: secreto (class.), secrete (post-class.), and secretim (late Lat. and very rare).(Acc. to A.) Apart, by itself, separately:2.de quibus (hortis) suo loco dicam secretius,
Col. 11, 2, 25. —(Acc. to B. 2.) In secret, secretly; without witnesses; in private.(α).sēcrē-tō:(β). b.mirum, quid solus secum secreto ille agat,
Plaut. Am. 3, 2, 73:secreto illum adjutabo,
id. Truc. 2, 7, 7:secreto hoc audi,
Cic. Fam. 7, 25, 2:nescio quid secreto velle loqui te Aiebas mecum,
Hor. S. 1, 9, 67:secreto te huc seduxi,
Plaut. Aul. 2, 1, 14:facere,
id. Bacch. 5, 2, 30; 5, 2, 35; Cic. Verr. 2, 4, 45, § 100; id. Att. 7, 8, 4; Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1, 4:secreto ab aliis,
Liv. 3, 36:secreto agere cum aliquo,
Caes. B. G. 1, 31, 1; Quint. 5, 13, 16; 9, 2, 79; Plin. Ep. 3, 20, 8; Curt. 7, 2, 13.—Comp.:(γ).secretius emittitur inflatio,
Sen. Q. N. 5, 4, 1. —sēcrētim, Amm. 29, 1, 6. -
9 secretum
sē-cerno, crēvi, crētum, 3 (old inf. secernier, Lucr. 3, 263), v. a.I.Lit., to put apart, to sunder, sever, separate (freq. and class.; not in Cæs.; cf.: sepono, sejungo, secludo); constr. with simple acc., or with ab aliquā re; less freq. ex aliquā re; poet. with abl.(α).With simple acc.:(β).quae non animalia solum Corpora sejungunt, sed terras ac mare totum Secernunt,
Lucr. 2, 729:seorsum partem utramque,
id. 3, 637:arietes, quibus sis usurus ad feturam, bimestri tempore ante secernendum,
Varr. R. R. 2, 2, 13 (cf. infra, b):stamen secernit harundo,
Ov. M. 6, 55:sparsos sine ordine flores Secernunt calathis,
separate in baskets, id. ib. 14, 267:nihil (praedae) in publicum secernendo augenti rem privatam militi favit,
setting apart for the public treasury, Liv. 7, 16; cf.:Juppiter illa piae secrevit litora genti,
hath set apart for the pious race, Hor. Epod. 16, 63:inde pares centum denos secrevit in orbes Romulus,
separated, divided, Ov. F. 3, 127.—With ab or (less freq.) with ex, and poet. with abl.:II. (α). (β).a terris altum secernere caelum,
Lucr. 5, 446:ab aëre caelum,
Ov. M. 1, 23:Europen ab Afro (medius liquor),
Hor. C. 3, 3, 47:muro denique secernantur a nobis,
Cic. Cat. 1, 13, 32:inermes ab armatis,
Liv. 41, 3:militem a populo (in spectaculis),
Suet. Aug. 44:se a bonis,
Cic. Cat. 1, 13, 32; cf.:se ab Etruscis,
Liv. 6, 10.—In the part. perf.:antequam incipiat admissura fieri, mares a feminis secretos habeant,
Varr. R. R. 2, 1, 18 (cf. supra, a); so,saepta ab aliis,
id. ib. 2, 2, 8:manus a nobis,
Lucr. 2, 912; 3, 552:sphaera ab aethereā conjunctione,
Cic. N. D. 2, 21, 55:sucus a reliquo cibo,
id. ib. 2, 55, 137:bilis ab eo cibo,
id. ib. al.:secreti ab aliis ad tribunos adducuntur,
Liv. 6, 25; 25, 30:secretis alterius ab altero criminibus,
id. 40, 8 fin.; 39, 10:se e grege imperatorum,
id. 35, 14 fin.:unum e praetextatis compluribus,
Suet. Aug. 94 med.:monile ex omni gazā,
id. Galb. 18:me gelidum nemus Nympharumque leves chori Secernunt populo,
separate, distinguish, Hor. C. 1, 1, 32.—With ab, or poet. with abl.: ut venustas et pulchritudo corporis secerni non potest a valetudine;B.sic, etc.,
Cic. Off. 1, 27, 95:animum a corpore,
id. Tusc. 1, 31, 75:tertium genus (laudationum) a praeceptis nostris,
id. de Or. 2, 84, 341; cf.:ipsam pronuntiationem ab oratore,
Quint. 1, 11, 17: dicendi facultatem a majore vitae laude, id. 2, 15, 2:sua a publicis consiliis,
Liv. 4, 57:haec a probris ac sceleribus ejus,
Suet. Ner. 19 et saep.:cur me a ceteris clarissimis viris in hoc officio secernas,
Cic. Sull. 1, 3:publica privatis, sacra profanis,
Hor. A. P. 397.—To distinguish, discern:C.blandum amicum a vero,
Cic. Lael. 25, 95:non satis acute, quae sunt secernenda, distinguit,
id. Top. 7, 31:nec natura potest justo secernere iniquum, Dividit ut bona diversis, fugienda petendis,
Hor. S. 1, 3, 113:turpi honestum,
id. ib. 1, 6, 63.—To set aside, reject:A.cum reus frugalissimum quemque secerneret,
Cic. Att. 1, 16, 3:minus idoneos senatores,
Suet. Vit. 2.—Hence, sēcrē-tus, a, um, P. a., severed, separated; hence, separate, apart (as an adj. not freq. till after the Aug. period; not in Cic.; syn.: sejunctus, seclusus).In gen.:B.ne ducem suum, neve secretum imperium propriave signa haberent, miscuit manipulos, etc.,
Liv. 1, 52:electa (uva defertur) in secretam corbulam,
Varr. R. R. 1, 54, 2:arva,
Verg. A. 6, 478; Varr. L. L. 9, § 57 Müll.—In partic.1.Of places or things pertaining to them, out of the way, retired, remote, lonely, solitary, secret (syn.:b.solus, remotus, arcanus): secreta petit loca, balnea vitat,
Hor. A. P. 298:locus (opp. celeber),
Quint. 11, 1, 47:montes,
Ov. M. 11, 765:silva,
id. ib. 7, 75:litora,
id. ib. 12, 196:pars domus (the gynaeceum),
id. ib. 2, 737; cf. in sup.:secretissimus locus (navis),
Petr. 100, 6: vastum ubique silentium, secreti colles, solitary, i. e. abandoned, deserted by the enemy, = deserti, Tac. Agr. 38:iter (with semita),
solitary, Hor. Ep. 1, 18, 103; cf.quies,
Mart. 7, 32, 4.—Of persons and transactions, private, secret:invadit secretissimos tumultus,
Sen. Ep. 91, 5:vacuis porticibus secretus agitat,
Tac. A. 11, 21:est aliquis ex secretis studiis fructus,
private studies, Quint. 2, 18, 4; so,studia (opp. forum),
id. 12, 6, 4:disputationes,
id. 12, 2, 7:contentio,
Plin. Ep. 7, 9, 4 et saep. —Hence,Subst.: sēcrētum, i, n., retirement, solitude, secrecy; a solitude, solitary place, retreat (syn.: solitudo, secessus); sing.:(β).cum stilus secreto gaudeat atque omnes arbitros reformidet,
Quint. 10, 7, 16:secreti longi causā,
Ov. H. 21, 21:altum abditumque secretum, Phn. Ep. 2, 17, 22: dulce,
id. ib. 3, 1, 6; Quint. 10, 3, 30; 12, 5, 2; Tac. A. 4, 57; 14, 53; id. Agr. 39 fin.; Phaedr. 3, 10, 11; 4, 23, 6; Luc. 3, 314.— Plur.:se a vulgo et scaenā in secreta removere,
Hor. S. 2, 1, 71:horrendaeque procul secreta Sibyllae,
Verg. A. 6, 10; Ov. M. 1, 594; Tac. H. 3, 63; Quint. 1, 2, 18:dulcis secretorum comes (eloquentia),
id. 1, 4, 5:cameli solitudines aut secreta certe petunt,
Plin. 10, 63, 83, § 173.— Comp.:haec pars Suevorum in secretiora Germaniae porrigitur,
into the more remote parts, Tac. G. 41. —Absol.: in secreto, in a secret place, secretly:2.tempus in secreto lbi tereret,
Liv. 26, 19, 5:reus in secreto agebatur,
Curt. 10, 4, 29.—That is removed from acquaintance (cf. abditus), hidden, concealed, secret:b.secreta ducis pectora,
Mart. 5, 5, 4:secretas advocat artes,
Ov. M. 7, 138:ars,
Petr. 3:litterae (with familiares),
Quint. 1, 1, 29:carmina (the Sibylline odes),
Luc. 1, 599:libidines,
Tac. A. 1, 4 fin.:quaedam imperii pignora,
Flor. 1, 2, 3.—With ab:nec quicquam secretum alter ab altero haberent,
Liv. 39, 10, 1.— Comp.:libertus ex secretioribus ministeriis,
Tac. Agr. 40:praemia (opp. publica largitio),
id. H. 1, 24:aliud (nomen),
Quint. 1, 4, 25:vitium stomachi,
Mart. 3, 77, 9.— Poet. for the adv. secreto:tu (Anna) secreta pyram tecto interiore Erige,
in secret, secretly, Verg. A. 4, 494; cf.:stridere secreta divisos aure susurros,
secretly in each one's ear, Hor. S. 2, 8, 78.—Hence,Subst.: sēcrētum, i, n., something secret, secret conversation; a mystery, secret:3.secretum petenti non nisi adhibito filio dedit,
Suet. Tib. 25 fin.; id. Calig. 23:illuc me persecutus secretum petit,
a secret interview, Plin. Ep. 1, 5, 11:petito secreto futura aperit,
Tac. H. 2, 4.— Piur.:crebra cum amicis secreta habere,
Tac. A. 13, 18:animi secreta proferuntur,
Plin. 14, 22, 28, § 141:nulla lex jubet amicorum secreta non eloqui,
Sen. Ben. 5, 21, 1:omnium secreta rimari,
Tac. A. 6, 3:horribile secretum,
Petr. 21, 3; Tac. H. 1, 17 fin.; id. Agr. 25; Suet. Aug. 66:uxor omnis secreti capacissima,
Plin. Ep. 1, 12, 7; Quint. 12, 9, 5 al.—Concr.:lucos ac nemora consecrant deorumque nominibus appellant secretum illud, quod solā reverentiā vident,
that mysterious being, Tac. G. 9 fin.—Plur.:introitus, aperta, secreta velut in annales referebat,
Tac. A. 4, 67; cf.:gens non astuta aperit adhuc secreta pectoris licentia joci,
id. G. 22:oratio animi secreta detegit,
Quint. 11, 1, 30; Tac. A. 1, 6; 4, 7 fin.; 6, 3; id. G. 19; Plin. Pan. 68, 6; Suet. Tib. 52; id. Oth. 3 et saep.—Concr.:(Minerva) hanc legem dederat, sua ne secreta viderent,
i. e. the mysteries, Ov. M. 2, 556; 2, 749; cf.:secretiora quaedam,
magic arts, Amm. 14, 6, 14:in secretis ejus reperti sunt duo libelli,
among his private papers, Suet. Calig. 49.—Pregn., separate from what is common, i. e. uncommon, rare, recondite (perh. only in the two foll. passages of Quint.):4.(figurae) secretae et extra vulgarem usum positae, etc.,
Quint. 9, 3, 5: interpretatio linguae secretioris, quas Graeci glôssas vocant, i. e. of the more uncommon words, id. 1, 1, 35 (for which:glossemata id est voces minus usitatas,
id. 1, 8, 15).—In Lucr., of any thing separated from what belongs to it, i. e. wanting, deprived of, without something; with abl. or gen.:* 1.nec porro secreta cibo natura animantum Propagare genus possit (corresp. to sine imbribus),
Lucr. 1, 194:(corpora) secreta teporis Sunt ac frigoris omnino calidique vaporis (corresp. to spoliata colore),
id. 2, 843. —Hence, adv., in three forms: secreto (class.), secrete (post-class.), and secretim (late Lat. and very rare).(Acc. to A.) Apart, by itself, separately:2.de quibus (hortis) suo loco dicam secretius,
Col. 11, 2, 25. —(Acc. to B. 2.) In secret, secretly; without witnesses; in private.(α).sēcrē-tō:(β). b.mirum, quid solus secum secreto ille agat,
Plaut. Am. 3, 2, 73:secreto illum adjutabo,
id. Truc. 2, 7, 7:secreto hoc audi,
Cic. Fam. 7, 25, 2:nescio quid secreto velle loqui te Aiebas mecum,
Hor. S. 1, 9, 67:secreto te huc seduxi,
Plaut. Aul. 2, 1, 14:facere,
id. Bacch. 5, 2, 30; 5, 2, 35; Cic. Verr. 2, 4, 45, § 100; id. Att. 7, 8, 4; Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1, 4:secreto ab aliis,
Liv. 3, 36:secreto agere cum aliquo,
Caes. B. G. 1, 31, 1; Quint. 5, 13, 16; 9, 2, 79; Plin. Ep. 3, 20, 8; Curt. 7, 2, 13.—Comp.:(γ).secretius emittitur inflatio,
Sen. Q. N. 5, 4, 1. —sēcrētim, Amm. 29, 1, 6.
См. также в других словарях:
magic words — password, word that makes something specific happen … English contemporary dictionary
Eight Magic Words — The Eight Magic Words cannot be used in issue advertisements in the United States. The Eight Magic Words are forbidden from use to reduce political slander from directly influencing voting, and to reduce the direct involvement in campaigns by… … Wikipedia
Alan Moore's Magic Words — (ISBN 1592910025) is a graphic novel containing some of comic creator Alan Moore s songs, poems and writings turned into comics or with added art. All the adaptations are made by writer Art Brooks. The art was created by various European artists … Wikipedia
The Magic Words are Squeamish Ossifrage — El texto The Magic Words are Squeamish Ossifrage (del inglés «Las Palabras Mágicas son Quebrantahuesos Aprensivo») era la solución de un reto de factorización propuesto por los inventores de RSA en 1977. El problema apareció en la columna de… … Wikipedia Español
The Magic Words are Squeamish Ossifrage — The text The Magic Words are Squeamish Ossifrage was the solution to a challenge ciphertext posed by the inventors of the RSA cipher in 1977. The problem appeared in Martin Gardner s Mathematical Games column in Scientific American . It was… … Wikipedia
Magic cooking — is a magic trick usually performed for children where various ingredients are put into a special pot and will be transformed into sweets which are then distributed to the children.The TrickA special magic cooking pot is used for this purpose. It… … Wikipedia
Magic (paranormal) — For related ideas, see Magic (disambiguation). Magia redirects here. For other uses, see Magia (disambiguation). Magical redirects here. For the song, see Magical (song). Circe Offering the Cup to Ulysses by John William Waterhouse Magic … Wikipedia
Magic word — Not to be confused with magical formula. For the use of magic words on Wikipedia, see Wikipedia:Magic words. The Sator Square Magic words are words which have a specific, and sometimes unintended, effect. They are often nonsense phrases used in … Wikipedia
magic — ma|gic1 [ˈmædʒık] n [U] [Date: 1300 1400; : French; Origin: magique, from Latin magice, from Greek magike, from magos person with magic powers ] 1.) the ability of particular people in children s stories to make impossible things happen by saying … Dictionary of contemporary English
magic — I (New American Roget s College Thesaurus) n. sorcery; witchery, glamour, spell; legerdemain. adj. magic[al], mystic[al], occult; enchanting. See deception. II (Roget s IV) modif. 1. [Occult] Syn. enchanted, enchanting, fascinating, charmed,… … English dictionary for students
Magic of Dungeons & Dragons — consists of spells used in the settings of the role playing game, Dungeons Dragons (D D). There is little if any similarity between these fictional spells and any actual historical mythology. D D defined the genre of fantasy role playing games,… … Wikipedia